zondag 31 januari 2010
Anne Hiemstra, fokkerij-journalist van de bladen van Agrio Uitgeverij, stond enkele dagen op non-actief na een stevige rel rondom zijn persoon. De hoofdredactie zegt het besluit met de beste bedoelingen genomen te hebben. ‘Toch is mijn vertrouwen aangetast’, kijkt Hiemstra terug in het artikel in NVLJ Netwerk
Reactie Marcel Henst op artikel Anne Hiemstra in Netwerk
Wat ik meteen dacht over Anne Hiemstra: dit is een fokkerijjournalist met lef èn humor. Jezelf binnen weten te kletsen op een besloten rundveeverbeterings-vergadering (NVO) onder het mom van notulist terwijl iedereen je kent, is toch een goeie grap? Zeker als je jezelf persoonlijk notulist van fokkerijorganisatie KI Samen noemt. Dat wordt Hiemstra namelijk verweten, dat hij KI Samen naar de mond schrijft, ofwel zijn notulist is. Humor.
Hoe overdreven en raadselachtig is het dan om Hiemstra in de hoek te zetten als leugenaar (Geart Benedictus, NVO-voorzitter)? En hoeveel macht vertoont de marktleider in de rundveefokkerij CRV door subiet de hoofdredacteur op het matje te roepen en Hiemstra’s onafhankelijkheid in twijfel te trekken (Jos Buiting, perswoordvoerder van CRV)?
Het raadsel rond Hiemstra wordt nog groter door het impulsieve, autoritaire en onzorgvuldige optreden van diens hoofdredactie. Natuurlijk had zij Hiemstra nooit mogen schorsen. Iets wat ze ook snel heeft teruggedraaid en vergezeld heeft laten gaan van een openbare boetedoening. Ze ziet in dat de straf veel te zwaar is voor het lichte vergrijp.
Desondanks blijven er vieze vlekjes aan deze zaak kleven. Niet alleen aan Hiemstra, die nog maandenlang zal moeten bewijzen dat hij wel degelijk geloofwaardig en onafhankelijk is. Een verschrikkelijke opgave, want schandvlekken zijn als chocoladevlekken op een bruidsjapon, niet schoon te wassen en voor altijd zonde.
Maar ook de andere spelers hebben een litteken, zoals Buiting van CRV, Benedictus van NVO en de hoofdredactie van Hiemstra. Waarom dienen zij niet onvoorwaardelijk het belang van informatievoorziening richting de rundveehouders, maar werken ze onbedoeld mee aan politieke speculatie die nu eenmaal het gevolg is van overleg achter gesloten deuren? En waarom mag Hiemstra zijn werk voortzetten als hij naar zeggen van zijn criticasters alle grenzen van betamelijkheid heeft overschreden?
In deze kwestie draait het niet om een grove leugen of om het schandalige gedrag van Hiemstra (die met kabaal en armgezwaai de vergadering zou hebben verlaten). Dat is slechts het opgeblazen deel van het verhaal; een rennie is voldoende om de spanning op de maag te verlichten. Het draait om normbesef. Hoe gaan landbouworganisaties en pers met elkaar om en hoe moet deze pers zijn werk naar behoren en resultaatgericht uitoefenen?
Wat Hiemstra betreft neem ik een voorschot op een noodzakelijke bespreking binnen de NVLJ.
Los van het gedoe eromheen, was deze journalist op het juiste moment op de juiste plaats. Hij kon zodoende van binnenuit optekenen hoe en waarom het turbulente NVO-bestuur zou omvallen. Aangevuld met reacties en feitenkennis zou deze informatie-uit-eerste-hand veel toegevoegde waarde hebben gehad.
Het belang van dit soort informatie voor de boer is onomstreden. NVO-bestuurders zijn al jaren koersgevoel kwijt. In plaats van hulp bieden aan de boer met eenduidige fokwaarden, gaan ze liever rollebollend over straat. En fokkerijgiganten als CRV en Alta zien elkaar vaker voor de rechter dan in de vergaderzaal. Hoe kunnen deze twee kemphanen elkaar plotseling vinden en NVO laten omvallen? Geen boer die het nog begrijpt.
En hoe moet de veehouder straks zijn weg vinden in de fokwaarden van stieren, als dominante marktpartijen kennelijk (want het echte verhaal kennen we niet) het algemeen belang verkleinen tot het commerciële eigen belang?
In plaats van kritiek op Hiemstra, geef je met even veel recht af op CRV, Alta, KI Samen en de overige leden van NVO.
En natuurlijk op alle collega’s van Hiemstra. Waar waren deze fokkerijjournalisten tijdens deze beslissende NVO-vergadering? Besloten was deze bijeenkomst namelijk niet, dat bleek wel: pas na handopsteken moest Hiemstra de zaal verlaten. Diens collega’s vertrouwen blijkbaar meer op het gekleurde verslag van belanghebbende bestuurders dan op hun eigen oren en ogen.
Omdat veel partijen – nogmaals, zeker niet alleen Hiemstra - geschonden uit deze strijd komen, pleit ik voor een heuse hoorzitting binnen de NVLj. Ook CRV wilde eerst de kwestie aanhangig maken binnen de vereniging. Terecht. CRV heeft hier een zaak te verdedigen en uit te leggen. Jammer genoeg heeft het later zijn wens ingetrokken.
Een journalist de deur wijzen en hem schorsen, is ernstig, kan terecht zijn, maar mag in geen geval onbesproken blijven. Alle partijen verdienen mijns inziens een afgewogen uitspraak, met gezag richting toekomst, in het belang van de lezende boer.
Voorzitter, mag mijn verzoek op de agenda van de eerstvolgende bestuursvergadering?
Marcel Henst
Hoe overdreven en raadselachtig is het dan om Hiemstra in de hoek te zetten als leugenaar (Geart Benedictus, NVO-voorzitter)? En hoeveel macht vertoont de marktleider in de rundveefokkerij CRV door subiet de hoofdredacteur op het matje te roepen en Hiemstra’s onafhankelijkheid in twijfel te trekken (Jos Buiting, perswoordvoerder van CRV)?
Het raadsel rond Hiemstra wordt nog groter door het impulsieve, autoritaire en onzorgvuldige optreden van diens hoofdredactie. Natuurlijk had zij Hiemstra nooit mogen schorsen. Iets wat ze ook snel heeft teruggedraaid en vergezeld heeft laten gaan van een openbare boetedoening. Ze ziet in dat de straf veel te zwaar is voor het lichte vergrijp.
Desondanks blijven er vieze vlekjes aan deze zaak kleven. Niet alleen aan Hiemstra, die nog maandenlang zal moeten bewijzen dat hij wel degelijk geloofwaardig en onafhankelijk is. Een verschrikkelijke opgave, want schandvlekken zijn als chocoladevlekken op een bruidsjapon, niet schoon te wassen en voor altijd zonde.
Maar ook de andere spelers hebben een litteken, zoals Buiting van CRV, Benedictus van NVO en de hoofdredactie van Hiemstra. Waarom dienen zij niet onvoorwaardelijk het belang van informatievoorziening richting de rundveehouders, maar werken ze onbedoeld mee aan politieke speculatie die nu eenmaal het gevolg is van overleg achter gesloten deuren? En waarom mag Hiemstra zijn werk voortzetten als hij naar zeggen van zijn criticasters alle grenzen van betamelijkheid heeft overschreden?
In deze kwestie draait het niet om een grove leugen of om het schandalige gedrag van Hiemstra (die met kabaal en armgezwaai de vergadering zou hebben verlaten). Dat is slechts het opgeblazen deel van het verhaal; een rennie is voldoende om de spanning op de maag te verlichten. Het draait om normbesef. Hoe gaan landbouworganisaties en pers met elkaar om en hoe moet deze pers zijn werk naar behoren en resultaatgericht uitoefenen?
Wat Hiemstra betreft neem ik een voorschot op een noodzakelijke bespreking binnen de NVLJ.
Los van het gedoe eromheen, was deze journalist op het juiste moment op de juiste plaats. Hij kon zodoende van binnenuit optekenen hoe en waarom het turbulente NVO-bestuur zou omvallen. Aangevuld met reacties en feitenkennis zou deze informatie-uit-eerste-hand veel toegevoegde waarde hebben gehad.
Het belang van dit soort informatie voor de boer is onomstreden. NVO-bestuurders zijn al jaren koersgevoel kwijt. In plaats van hulp bieden aan de boer met eenduidige fokwaarden, gaan ze liever rollebollend over straat. En fokkerijgiganten als CRV en Alta zien elkaar vaker voor de rechter dan in de vergaderzaal. Hoe kunnen deze twee kemphanen elkaar plotseling vinden en NVO laten omvallen? Geen boer die het nog begrijpt.
En hoe moet de veehouder straks zijn weg vinden in de fokwaarden van stieren, als dominante marktpartijen kennelijk (want het echte verhaal kennen we niet) het algemeen belang verkleinen tot het commerciële eigen belang?
In plaats van kritiek op Hiemstra, geef je met even veel recht af op CRV, Alta, KI Samen en de overige leden van NVO.
En natuurlijk op alle collega’s van Hiemstra. Waar waren deze fokkerijjournalisten tijdens deze beslissende NVO-vergadering? Besloten was deze bijeenkomst namelijk niet, dat bleek wel: pas na handopsteken moest Hiemstra de zaal verlaten. Diens collega’s vertrouwen blijkbaar meer op het gekleurde verslag van belanghebbende bestuurders dan op hun eigen oren en ogen.
Omdat veel partijen – nogmaals, zeker niet alleen Hiemstra - geschonden uit deze strijd komen, pleit ik voor een heuse hoorzitting binnen de NVLj. Ook CRV wilde eerst de kwestie aanhangig maken binnen de vereniging. Terecht. CRV heeft hier een zaak te verdedigen en uit te leggen. Jammer genoeg heeft het later zijn wens ingetrokken.
Een journalist de deur wijzen en hem schorsen, is ernstig, kan terecht zijn, maar mag in geen geval onbesproken blijven. Alle partijen verdienen mijns inziens een afgewogen uitspraak, met gezag richting toekomst, in het belang van de lezende boer.
Voorzitter, mag mijn verzoek op de agenda van de eerstvolgende bestuursvergadering?
Marcel Henst
Abonneren op:
Posts (Atom)
